banner
Pagina in afdrukformaat
Dam onder Ameland


 

Van: Wim Gerardts (9 juli 2007)
 
Mooi stukje van Maarten Snel (hieronder) inzake angst voor de dam naar Ameland. 
 
Aanvulling: tien jaar eerder ben ik al eens langs de gele ton van de Noorderspruit gevaren om met eigen ogen te constateren dat er ten noorden en ten zuiden van die ton bij eb grimmige blokken bazalt blootkomen. Daar liggen dus nog resten. Maar inderdaad: nauwelijks gevaarlijk aangezien je daar doorgaans slechts bij hoger water aankomt. Over het algemeen: er kan op het wad veel meer dan wij als tonnenhazen denken.
 
Zo ben ik een keer uit Ameland vertrokken via het prieltje bij de jachthavenmond, langs de zuidkust, om slechts met een klein beetje zandhobbelen rechtstreeks in de Noorderspruit te komen. Vandaar kun je meestal gewoon op een oostkoers richting Holwerderbalg, ver boven de Zuiderspruit.
 
Een andere bevinding: nog bij half tij terugvarend naar Ameland vaar je vanaf het wad rechtstreeks de havenmond in, met vermijding van de omweg veerbootgeul., althans met mijn 80 cm diepgang. De haven uit naar het oosten kan dat dus ook.
 
Kortom: buiten de tonnen is het wad veelal goed bevaarbaar en dat vaart nog avontuurlijker ook. Kwaad kan het niet, mits je wat extra's aan eten en drinken bij je hebt voor het geval je op een verse bult vastloopt.
 

 
Bron: Maarten Snel (22 juni 2007)
 
Dam-angst bestrijden
 
De dam onder Ameland blijft me intrigeren. Wat is er nog van over? Hoe bestaat het dat sommige zeilers (waaronder ik) met een grote kronkel precies tussen de tonnetjes varen en anderen er dwars over heen steken, zoals ik voor het forum van onze site beschreven heb in mijn bericht “Dam-angst”?
Het antwoord is te verkrijgen door bij laag water naast de dam te gaan liggen. En dat heb ik gedaan. Om te beginnen levert dat meteen al een cadeautje op: Vlak bij de dam langs de doorgaande geul (westzijde, ter hoogte van de ZS 11) is een vrij steile bank waar zeehonden rustig liggen. Ik kwam hier tot nu toe alleen bij hoog water en dan zie je dat niet.
 
Ter weerszijden van de officiële doorgang (het rood-groene tonnenpaar ZS 12 en 17) zijn inderdaad de restanten van een stenen dam zichtbaar. Maar verder naar het noorden verdwijnen die restanten en is het vlak, zanderig. Voor zover ik kon overzien, blijft dat zo tot aan de gele ton die de Noorderspruit markeert. Ik ben daar niet heen gelopen of gevaren, maar het ziet daar rustig uit. Ik zou er wel overheen durven varen (nog niet gedaan).
Peiling gemaakt op het noordelijkste restant van de stenen dam; met een zekere marge is dat punt: 53 25 30 Noord en 05 50 95 Oost.  Tussen dit punt en de officiële doorgang (met genoemd tonnenpaar) zijn de restanten van de dam puntig; ik zou daar niet gauw overheen varen. Maar als je dat toch van plan bent is het goed te weten dat het hoogste puntje van dat deel van de dam onder water verdwijnt bij NAP -/- 20. Dus bij hoogwater is ook dat voor de meeste platbodems wel mogelijk.
 
Al met al is mijn conclusie:
  1. Het is mogelijk om de dam te negeren zodra de waterstand 80 + NAP is (voor mijn schip staat er dan plm. 30 cm water). Maar mijn zwaard zal ik bij gelegenheid wel helemaal omhoog halen.

  2. En vanaf de ZS 21 of 23 is het mogelijk om in één rechte streep op de haven van Ameland af te varen bij een waterstand van 60 + NAP.
     
  3. Het wachten is nu op mijn praktijkervaring en die van anderen.