banner
Pagina in afdrukformaat
Het Duitse Wad tot de Elbe: wat mag er nog?
 

Het Duitse Wad tot de Elbe: wat mag er nog?

( Berichten 42, juni 2001)

Steeds weer hoor ik Wadvaarders zeggen, dat er op het Duitse wad zo weinig mag. Niet droogvallen, niet ankeren, in allerlei gebieden mag je niet meer komen. Ik vind dit een erg negatieve voorstelling van zaken, er is nog heel veel over dat wel mag. Misschien is de beste manier, om dit duidelijk te maken, te vertellen waar ik vorig jaar heb geankerd en droog ben gevallen.

Ik pak het logboek en de kaarten van het Niedersaksische Waddengebied er bij. In de gebieden die niet donkergroen zijn op de kaart, mogen we droogvallen en bij laagwater ankeren. In de donkergroene gebieden (zone I) mag je rond hoogwater varen waar je wilt, bij laagwater alleen in de vaargeul.

Als je uit Nederland komt, vind je bij Borkum een mooie baai, rustig voor westelijke en noordelijke winden. Hier lig je ten zuiden van de kabeltonnen lekker ten anker in de geul. Ik vind dit een fijne plek; in het westen de kwelder en in het oosten het wad met mosselbanken. Door de vele kabels en zone-grenzen is kaart 4 slecht te lezen, maar samen met het voorblad van de kaarten-set gaat dat beter. Ten zuiden van de Hohe Hörn, de prachtige oostpunt van Borkum, mogen we helaas niet liggen. Ten oosten van het Randzel, de plaat bij Borkum die helemaal zone I is, hebben we temidden van grote groepen duikende eidereenden heerlijk geankerd, wachtend op wind en stroom in de goede richting.

Door het Haaksgatfahtwasser, de prikkenroute ten westen van Memmert, hebben we nog nooit gevaren. Maar de vaargeul ten zuiden van Juist, de Juister Balje, zijn we bij laagwater op een mooie dag geheel zeilend doorgekomen. In een zone 1 gebied mag je immers door een betonde vaargeul bij laagwater varen! Ten oosten van de zone-grens hebben we in de geul geankerd en natuurlijk zijn we ook ten zuiden van het eiland, bij de jachthaven, drooggevallen.

Zolang je bij het wantij van Norderney ten zuiden van de vaargeul blijft, mag je daar naar hartelust droogvallen. Verder naar het oosten kun je ook dichter bij het eiland droogvallen. Je kunt bijvoorbeeld een punt op de zonegrens in de GPS zetten en daar dan ten zuiden van blijven.

Ten zuiden van Baltrum hebben we vaak drooggelegen, er is maar een klein gebied waar dat niet kan. Ik heb fijne herinneringen aan een keer dat we gingen wandelen. We staken zwemmend een geul over, toen we ontdekten dat er 4 zeehonden om ons heen zwommen. En een andere keer dat we, wachtend op de droogvalling, wat muziek gingen maken met fluit en klarinet. Een zeehond ging op de zandbank vlak achter onze boot liggen. Het was duidelijk een liefhebber, want toen we stopten met de muziek ging hij zwemmen, toen we weer gingen spelen kwam hij terug. Ten oosten van het wantij hebben we enorm genoten, voor anker in de geul tussen de tonnen B 18 en B 20. Tijdens laagwater lagen we tussen enorme mosselbanken, ik schat zo'n vijftien hectare, waartussen grote vissen (waarschijnlijk harders) veel lawaai maakten.

Bij Langeoog kan ik mij niet herinneren, dat we hebben drooggelegen of geankerd. We hebben hier vaak heerlijk kunnen zeilen, bij afgaand water kruisend door de brede geul, wanneer de westenwind tegen was.

Bij de haven van Spiekeroog lagen we op de zandbank tussen de geul en de kwelder. Prachtig, om vanuit de luwte van de kuip de kwelder op ooghoogte te bekijken door de verrekijker. Zoveel soorten vogels die hier heen en weer vliegen, rusten en eten! Als bij laagwater de veerboot langskomt, is de hekgolf zeer aantrekkelijk voor steltlopertjes die langs de geul voedsel zoeken. Een flink stuk kwelder is hier zelfs open om er te wandelen. Jammer genoeg laat men er ook de honden uit.

Het wad tussen Wangeroog en Minseneroog is schitterend. We hebben heerlijk beschut tegen de noordwestenwind in de baai van Wangeroog gelegen. Vele jaren geleden hebben we hier in de droogvallende wadhaven een week gelegen bij harde westenwinden. Ik vond het een prachtige ervaring midden in de kwelder. Als we naar het dorp wilden, liepen we over een lange houten steiger, die als voetpad boven de kwelder was aangelegd. Helaas is dit haventje opgeheven. Bij de oostpunt van Wangeroog zien we vaak schepen ankeren, wachtend op het juiste tijdstip om uit te varen. Wij hebben het hier nog nooit geprobeerd, de stroming lijkt ons nogal sterk. Ten zuiden van Minseneroog is het mooi om droog te vallen op een rustige dag. Bijvoorbeeld wanneer je met afgaand tij van de Jade bent gekomen en je moet wachten op voldoende water om het wantij over te gaan. Wij lagen ten westen van de kabeltonnen en hebben een mooie wandeling kunnen maken. Vanaf het vasteland gaan er veel wadlopers heen en weer naar Minseneroog.

Het wad tussen de Jade en de Elbe ziet er op de kaart heel donkergroen uit: grote gebieden zijn zone I. De meeste schepen komen hier alleen op doorreis en varen bij hoogwater zo snel mogelijk door. Omdat wij bij voorkeur zeilen doen we er wat langer over en zoeken we rustige plekken voor een overnachting. In een doodlopende geul bij Fedderwardersiel hebben we fijn voor anker gelegen, wachtend op hoogwater. In de Wurster Arm, bij ton WE2a zijn we eens bij afgaand tij gestrand, een bocht net iets te krap genomen. Gelukkig was het een prima plek om droog te vallen: buiten de zone en ook ver van de grote schepen op de Weser. In het oostelijke deel van de Robinsbalje is het ook vrij om bij laagwater droog te vallen of te ankeren. In een doodlopende geul bij Spieka-Neufeld hebben we eens genoten van een prachtige zomeravond. 's Nachts kregen we een vreselijke onweer over ons heen. Door het Neucappelertief hebben we prachtig gezeild bij laagwater. De banken liggen hier zo hoog, dat je er dan niet over heen kunt kijken. Het komt niet vaak voor, dat je je op het wad afvraagt, wat je zult zien voorbij de volgende bocht. Geen ander schip in de buurt en de zeehonden staren je stomverbaasd aan. Droogvallen en ankeren is in dit deel moeilijk. Wij hebben wel eens gewoon een beetje heen en weer gezeild door de Norder- en de Ostertill, wachtend op voldoende water om door te gaan. Bij Neuwerk, het laatste stuk Wad voor de Elbe, zijn wel weer veel mogelijkheden. Die kunt u lezen in het artikel "Routes langs Neuwerk".

Wie weet er meer mooie lokaties om droog te vallen of te ankeren? Wie wil zijn/haar ervaringen met ons delen? Natuurlijk is deze beschrijving lang niet volledig. Een paar idyllische plekken, waar maar één scheepje kan liggen, heb ik (heel egoïstisch) weggelaten.

Marjan Vroom

Noot Webmaster
Zie ook de informatie over het gedogen van droogvallen in de nabijheid van de vaargeul in gesloten gebieden in het artikel over Soltwaters in Berichten 41