banner
Pagina in afdrukformaat
Een schipper zonder haast...
Een schipper zonder haast heeft altijd goede wind. Een bekende tegeltjeswijsheid onder varenden. Maar lig maar eens te wachten in Brünsbüttel tot die Westenwind eindelijk wat afneemt.
Toch is haast een slechte raadgever. Vandaar deze bijdrage Michelle Blaauw, voorlichtster van de KNRM.
 
Take your time, there’s plenty of it!
 
Het onweer was indrukwekkend geweest. In de jachthaven heerste een saamhorige stemming. Ook wij waren blij dat we niet op zee zaten tijdens de oorverdovende klappen en de imposante bliksemflitsen uit het zwarte wolkendek.
 
Tijdens de gezellige napraat vraagt een andere vakantieganger die iets verderop ligt: “Wat denkt u, kan ik morgen naar de Theems?” We vragen hem waarom hij deze vraag stelt. Hij is met zijn gezin onderweg. Ze hebben de boot sinds vorig jaar en ze hoppen langs de kust. Nu nog van Nieuwpoort via Ramsgate, door naar Londen en dan in een echte oversteek terug naar Nederland. De steile leercurve zeg maar. Zijn gezin is niet zo enthousiast als hij, maar ja, de box in Saint Katherine’s Dock in Londen is al besproken voor overmorgen, het zou wel handig zijn als hij er dan ook kan zijn. Wij weten niet of het echt een goed idee is, maar de volgende dag is de box leeg. Goede vaart dan maar!
 
Een paar jaar later zitten we zelf midden in een onweer. Niet iets om naar uit te zien. Op een prachtige dag met een matige bries worden we ingehaald door een redelijk dreigend uitziend rolwolkje. Het was een soort electrical storm: overal om ons heen kleine ontladingen. Gelukkig zit er niet veel wind in de bui, maar door de zware regen is er geen zicht. Geen keus: wachten tot we de kust weer kunnen zien. Niet aan de zeereling komen. Gelukkig hebben we geen koolstof mast of spinnakerboom, want dat werkt als een magneet op de bliksem. Een paar weken geleden is hier nog een visser omgekomen. De bliksem was in zijn koolstof hengel geslagen.
Je wilt natuurlijk het liefst binnen liggen op zo’n moment. De meningen over de beste werkwijze zijn verdeeld. Uiteindelijk komen we laat, maar ongeschonden in de haven aan.
 
Rolwolk
 
De kapseis van de Amelander reddingboot Anna Margaretha op 1 november 2006 had behalve met de weersomstandigheden (NW 12) vooral ook te maken met tijdnood. Het schip in nood, de Cementina, dreigde te stranden maar stelde het accepteren van sleepboothulp te lang uit. De bemanning van de reddingboot heeft gedaan wat ze kon om ongelukken te voorkomen, maar raakte daardoor zelf in gevaar. Een gebeurtenis die de gemoederen binnen de KNRM geruime tijd uitgebreid heeft beziggehouden. Via http://www.knrm.nl/_images/PDF/Evaluatierapport_AM.pdf kunt u het hele rapport nog eens lezen.
 
Bij het Kustwachtcentrum - dat de KNRM-vloot coördineert bij nood op het water - zijn ze ’s zondags van 11 tot 8 uur druk in touw om alle noodgevallen en -gevalletjes af te handelen. Ook voor de KNRM is dus de zondag de drukste dag van de week. Iedereen wordt immers de volgende ochtend weer op z’n werk verwacht? Daarom heeft iedereen haast op zondag. En toch: een rustige, degelijke voorbereiding en wat overleg voorafgaand aan een eindje varen kan rampen voorkomen. Onthaasten helpt echt.