banner
Pagina in afdrukformaat
Scharrelen op het West-Wad

Van: Hans Valk, augustus 2012

De zomer 2012 was het ons vergund, om na twee weken pieren in Friesland (ook leuk trouwens, zeker als je er lang niet meer bent geweest), nog een paar dagen op het westelijk wad door te brengen. Onze diepgang is 80 cm, dus dan zijn er leuke tochtjes mogelijk.

Op 28 juli zijn we vanaf Harlingen vertrokken om 14:45 uur (ruim 2 uur voor HW Harlingen) en zijn we het Molenrak ingevaren met het idee naar Vlieland te gaan, en tegelijkertijd de tegenstroom langs de Pollendam en in de Blauwe Slenk zoveel mogelijk te vermijden.
De bochten in de betonning van het Molenrak heb ik grotendeels afgesneden en waar het Molenrak naar het zuiden afbuigt ben ik WNW gaan varen, daarbij iets ten Zuiden van het bekende booreiland/gasstation langs het Inschot aanhoudend. Ik heb geen mindere diepte dan 1,00 m aangetroffen.
Na een eindje het Inschot te hebben gevolgd, ben ik vervolgens iets voor de ton IN1A doorgestoken, richting de eerste ton van de Vlielanderbalg. Op dat moment was het al pakweg een uur na HW Vlieland (16:24 uur), hoewel ik daarvoor nog weinig merkte van stroom mee in het Inschot. Hier en daar (vooral in de eerste helft van het traject) was het krap (0,90 m), maar we hebben niet één keer de grond geraakt. Op Vlieland (arrivée 18:45 uur) hadden we zelfs een box voor ons zelf!

Op 31 juli zijn we van Terschelling naar de Cocksdorp gevaren. Door een misrekening mijnerzijds kwamen we ongeveer 1½ uur na HW Vlieland (07:40 uur) pas bij de ingang van het Franse Gaatje aan. Wat aan de late kant voor mijn gevoel, maar dat bleek hardstikke mee te vallen. Omdat we dichter bij springtij zaten dan op 28 juli en het ochtendtij hoger was dan het avondtij, was er meer water dan toen; we hebben voor het bereiken van de Vlielanderbalg nooit minder dan 1,20 m gemeten.
Daarna onder haven en dorp van Vlieland door en naar het uiteinde van de Vliesloot, met het doel de waypoints van Teun van Waart naar het Lange Gat te gaan volgen. Als 'tijstop' hebben we even drooggestaan, enkele honderden meters ten ZW van het begin van zijn track. Mooi vlak, maar hard zand. Door het relatief rustige weer (windje 3 uit W) echter nauwelijks gebonk. Omdat we pas vier uur na HW gingen staan, stonden we bij LW (even na 14:00 uur) net op de overgang van land en water. Eigenlijk precies zoals de contour van het droogvallende gebied op de kaart aangeeft, want volgens de gps stonden wel vrijwel op de grens daarvan.
Rond 17:30 uur hadden we weer 1,00 m diepte en zijn we voorzichtig de waypoints van Teun gaan afvaren. Dat ging prima. Met de bemerking dat het afsnijden van hoekjes, c.q. overslaan van waypoints vastlopen oplevert. Die knikjes in de track zitten er duidelijk niet voor niks. Teun heeft echt zijn weg moeten zoeken. Mede door het opkomende water troffen we vooral op het eerste stuk plekken van minder dan 1,00 m. Na een half uurtje varen liep dat al snel op. In het Lange Gat liggen overigens ondertussen veel meer tonnen dan op de laatste kaarten staan. Prikken heb ik nauwelijks meer gezien.
Voor vertrek overigens wel een poging gedaan om 'Range Control' van de Vliehors op te roepen (kanaal 74), maar die bleken niet thuis. 's Ochtends hadden we namelijk van afstand al wat straaljagers over de Vliehors zien huilen. Daarna Brandaris gevraagd en die wist te melden dat we tot 20:15 u. geen risico liepen om "uit het water te worden geschoten"; pas op dat tijdstip zouden de schietoefeningen weer starten. Kennelijk houdt men elkaar op de hoogte. Inderdaad: net voordat we de Cocksdorp bereikten, waren ook de straaljagers er weer.

De aanloop van de Cocksdorp, rond 20:30 – 20:45 uur ging maar nèt goed. Twee keer zaten we vast. Eén keer door het missen van een prik (inderdaad: hou ze aan stuurboord), maar iets verderop toch vooral door gebrek aan diepte in de geul. Gelukkig zijn we redelijk fors bemeten qua motorvermogen; het lukte om de boot er doorheen te drukken, maar alleen met flink gas erop haalden we de steiger. Lokaal hoogwater was even na 20:00 uur, schat ik (HW Vlieland was 20:20 uur).

Kort na ons arriveerde de tjalk 'Zorg en Vlijt', die zo te zien nog veel vaker vastzat, maar uiteindelijk ook de steiger haalde, volgens de schipper met een diepgang van 110 cm. Dat laatste klonk mij vreemd in de oren, gezien de moeite die ik al had met onze 80 cm.
De volgende morgen wist de havenmeester te melden dat het geultje, op het moment dat beide betonnen randen ter weerszijden van het uitwateringssluisje onder staan, tenminste 90 cm water heeft.

Het vertrek op 2 augustus, rond 08:30 uur verliep door het hogere tij probleemloos, hoewel ik de bodem wel voelde 'zuigen'. Soms zie je ook je eigen boeggolf vlak naast de boot breken. De geulrand is dus inderdaad tamelijk steil.
De route op 2 augustus leidde over de Binnen Breesem naar Den Oever. Zoals al eerder gemeld, is de Binnen Breesem tegenwoordig keurig betond (geen prik meer te zien, alles tonnen), dus de navigatie is geen enkel probleem. Water was er ook genoeg. Ik schat dat we rond lokaal HW (09:45 uur) op het ondiepste punt waren. Met springtij aanstaande vonden we nergens minder dan 1,20 m water.
De opgave van de passage van de Binnen Breesem in Quicktide bleek akelig nauwkeurig. Hartelijk dank, Wim!

Kortom, een weliswaar kort, maar buitengewoon bevredigend Wadden-intermezzo. Hieronder een fotootje van onze Wadloper en de Zorg en Vlijt in De Cocksdorp, ten bewijze dat we er ècht geweest zijn.


Haventje van De Cocksdorp