banner
Pagina in afdrukformaat
Ganz Verrückt

Door Leo Bokkum op www.kombuispraat.com.

Met een ploeg Waddenbewoners haalden we jaren geleden een ex-Duits marinevaartuig naar Den Oever. Een scheepje vergelijkbaar met kerkschip De Hoop. Diepgang een meter of vier.
Dat schip pikten we ergens op in Bremerhaven. Daar lag een Duitser met een woonboot en die wilde dat reisje wel mee. Heinrich was een aardige vent en volgens eigen zeggen een bereisd zeeman, dus waarom niet he? Een extra handje is nooit weg.

Door controles van onze onvolprezen overheidsdienaren waren we in Den Helder twee uur kwijtgespeeld en was het wel duidelijk dat we nooit meer zonder vastlopen Den Oever zouden bereiken.
Maar jah, het havengeld van Den Helder was ook niet misselijk en met vastlopen op het Wad had iedereen meer dan voldoende ervaring (op Wieringen geldt de spreuk: "Als ik de grond niet heb geraakt, weet ik niet dat ik thuis ben").

Enfin, wij vertrekken dus te laat uit Den Helder. Daarom kregen we ook nog eens het tij tegen waardoor we wel zéker wisten dat we Den Oever niet zouden halen. Ergens vlak voor Den Oever liepen we dan ook netjes omhoog op een bekend bultje.

En toen viel de bek van onze Duitse vriend wagenwijd open, want er was niemand die daar op reageerde.
"We gaan lekker slapen, want hij ligt als een huis", was het enige droge antwoord wat hij kreeg op zijn paniekerige vraag wat we nu gingen doen.
"Aber mensch, wir sind festgelaufen!"
"Scherp opgemerkt. Kom, we gaan een bakkie doen"
"Aber müssen wir gein schlepper anrüfen?"
"Een sleepboot? Waarom? Hij ligt toch mooi? Of ben je bang dat hij loskomt?"
Daarmee werd onze sprakeloze Duitse vriend in verwarring achtergelaten op de brug.

Tijdens het omhooglopen was ik zelf in de machinekamer. Op mijn weg naar de brug kom ik Heinrich tegen. Ogen als schoteltjes en met zijn hoofd schuddend.
"Wat is er loos, Heinrich?"
"VERRÜCKT, GANZ VERRÜCKT!"
"Zow, da's wel heel errug. Wie is er verrukt dan?"
"ABER LEO, WIR SIND FASTGELAUFEN UND DER KAPITAN IST KAFFEE TRINKEN"
"Heee, is de koffie klaar? Lekker, mot je ook een bakkie?"

Waarmee het voor Heinrich duidelijk was dat hij op een gekkenschip zat.

Mvg, Leo.