Jeugd
(Berichten 61, april 2006)
   
Jeugd en Jaarvergadering
 
Door Karen Huitenga
      
Ongeveer dertig Wadvaarders in de dop zijn meegekomen naar de Jaarvergadering in het Maritiem College. Leerlingen van het College en enkele 'kinderen' van docenten zorgden voor de opvang. Bij binnenkomst was er natuurlijk iets te drinken, je kon er spelletjes doen. Zelfs het computerlokaal stond tot hun beschikking. Nou, en dat is toch wel heel belangrijk in deze tijd, je kon nog even computeren. Stel je voor: een hele dag zonder!
Maar goed, ook bij de kinderen stond de bijeenkomst in het teken van kunst. Wie wilde schilderen over de Waddenzee kon dat doen op grote stukken karton. Sommige kinderen hebben met Maudi een rap bedacht. Jammer genoeg hebben wij daar niets meer van gehoord. Vorig jaar was dat een groot succes. Buiten konden de kinderen ook weer spelletjes doen, zoals 'iemand-is-hem-niemand-is-hem' en 'lekker eten, vies eten'.
     
Geen trein, wel taxi
Tussen de middag kregen ze heerlijke pannenkoeken, ook nog met slagroom voor wie dat wilde. Daarna zijn de kinderen in groepjes naar de KNRM gebracht. Met onze grote dank aan taxibedrijf v.d. Pol. Bij de voorbereiding bleek de treinmaatschappij nauwelijks bereikbaar en er was weinig overleg mogelijk. Gelukkig kende ik Rudolf: wij hebben allebei een zoon. Die twee zitten bij elkaar in de klas én Rudolf heeft taxibussen. Zijn zoons mee naar de KNRM en de groep kinderen gratis vervoerd. Da's nog eens een deal! Dus heb je in de buurt van Harlingen nog eens een taxi nodig? Denk dan aan taxi 'van de Pol'(lendam).
 

Wadvaardersjeugd
  
KNRM
Bij de KNRM kregen we een warm onthaal op deze koude dag met limonade of koffie. Jammer genoeg wilden de mannen van de KNRM niet varen, vanwege de vorst. Het kost nogal wat moeite de boel weer vorstvrij op te bergen na het varen. Ik vond het knap van de kinderen dat ze daar zo veel begrip voor hadden. Geen gemor of wat dan ook. Zelf vond ik het wel jammer. Maar ze hadden toch een leuk programma voor ons. Derk van Dieren heeft verteld over het werk van de KNRM en hij had een kostelijk filmpje over de KNRM (een Klokhuis-productie). Daarna konden we het botenhuis bekijken. Twee redders hadden hun werkpakken aan en lieten ons zien waar alles voor dient (ingebouwd reddingsvest, warmtepak, vuurpijlen, zaklamp).
Al kon er niet gevaren worden, we mochten wel op de grootste boot. En dan heb je toch een beetje een idee hoe dat voelt, ook al hangt hij dan hoog in de lucht. We kregen uitleg over alle apparatuur. De kleinste en snelste boot konden we vanaf de kant bewonderen. En dan maar fantaseren dat je daar nog eens op mag scheuren. Hij deed me wat denken aan een grote jetski.
   
Wandelende tak
Aan het eind van de middag was het weer tijd om terug te gaan, want de vergadering liep bijna ten einde. Daar wachtte nog een hele doos met chips voor iedereen. Sommige kinderen hebben aan deze dag een vriend of vriendin over gehouden, of een potje met wandelende takken van de familie Buiskool. Wordt dat laatste ook een traditie, Tjaardy en Anniek? Bij jullie aan boord schijnt het ook altijd een gezellige beestenboel te zijn, geen hond en kat maar een konijn en een heuse haan. Vast leuk zo wad te varen.