banner
Pagina in afdrukformaat
Verslag groepdiscussies
   
Groepsdiscussie op de jaarvergadering in Harlingen door Eilard Jacobs
   
   
De discussie in groepjes is een vast onderdeel van de jaarvergadering. Meer nog dan anders was het doel vooral leden met elkaar in contact te brengen. Dat er dan nog wat leuks uitkwam was mooi meegenomen. De onderwerpen waren van te voren door verschillende leden aangedragen en waren heel divers.
   
   

     

Het populairst was het onderwerp routes, vele leden willen graag eerst van anderen weten of een bepaalde route “vaarbaar” is, voordat ze het er zelf op wagen. De rubriek Vaaraanwijzingen op deze site biedt een goede mogelijkheid om dit soort ervaringen uit te wisselen (en niet alleen met leden). Je kiest een alternatieve route om een bezeilde route te hebben en soms ook omdat hij korter is. Het kuddevaren over de beprikte wantijen vermijden kan ook een motief zijn. Uiteindelijk is een nieuwe route ook vooral een uitdaging, het blijft spannend en je moet je eigen gezonde verstand en inzicht ten volle aanspreken, hoezeer anderen je misschien al zijn voorgegaan en zelfs waypoints hebben gegeven.

Alternatieve routes en je oude dag doorbrengen op het Wad is niet datgene waar iemand aan denkt die de eerste keer het Wad opgaat. Zonder nu maar iedereen te willen aanmoedigen (Wadden)zee te kiezen, kan de ervaring van veel Wadvaarders behulpzaam zijn voor onervarenen. Ook voor hen biedt het artikel "Voor het eerst het Wad op...." nuttige informatie. Meer nog valt op te steken van praatjes met mensen in de haven, of op een andere manier aan te schuiven in een kring van “deskundigen”. Wellicht moeten de nieuwelingen zelf een platform oprichten binnen de Wadvaarders.

Al met al zou je haast denken dat het nog druk gaat worden op het Wad. Dat valt gelukkig erg mee. Droogvallen, kan nog steeds een fantastische vorm van Wadbeleving zijn. Dat kan zo blijven als we ons met z’n allen houden aan de droogvalregeling waarover de Wadvaarders en anderen met de overheid een convenant willen sluiten. De Wadvaarders zorgen zelf ook voor informatie over het droogvallen, een groeiende groep leden schrijft als droogvalwaarnemers zijn ervaringen jaarlijks op. Versterking van het waarnemerscorps blijft natuurlijk altijd welkom.
Vrij het Wad beleven is essentieel. Schiet het niet door met die zelf opgelegde regels? In feite gaat er maar heel weinig mis. Het Wad is en blijft een lastig vaarwater, dat een flinke ervaring vereist. Er zullen heus geen grote massa’s boten gaan droogvallen. Kortom het Wad reguleert zichzelf!
Ook de mensen kunnen zichzelf reguleren als ze elkaar maar aanspreken. Daarvoor is het van belang dat de normen waarop je de mensen aanspreekt, breed erkend zijn. Maar ook dan blijft de vraag; “hoe doe je dat?”, wie leert mij hoe je prettig en effectief mede Wadgebruikers kan aanspreken als er eens een keertje iets niet zo goed gaat?
Het Wad is groter dan alleen het Nederlandse Wad. De regelgeving op het Duitse Wad is een schier onontwarbare kluwen, met de aanwijzing van nieuwe natuurbeschermingsgebieden in Niedersachsen die niet afgestemd zijn op de door de federale overheid vastgestelde scheepvaartregeling. Gelukkig zijn onze oostelijke vrienden van Soltwaters heel actief en kunnen zij veel (maar niet alles) uitleggen. Belangrijk is ook dat ook op het Duitse Waddengebied de grenzen van wat mag regelmatig worden opgezocht, ook door Nederlandse Wadvaarders, om zo duidelijk te maken dat ook daar de behoefte aan vrij en verantwoord varen bestaat. (Op deze site staat ook een pagina met informatie over de regelgeving het Duitse Wad)
Sommige leden verlaten het Wad zelfs en gaan naar het vrijwel getijloze water van Denemarken. Voor hen die de tocht voor het eerst maken valt veel op te steken van ervaringen van leden. Velen zijn bereid die ervaringen te delen (iets voor de website?) (Aanvulling webmaster: als materiaal wordt aangeleverd wordt onder Vaaraanwijzingen ook een rubriek "Denemarken" toegevoegd: aan u het initiatief!)
Al dat reizen maakt hongerig, gelukkig valt er van alles te vinden, vangen en te koken op het Wad. Ook hier geldt dat ervaringen van anderen daarbij kunnen helpen. Een receptenboek Wadkoken heeft het groepje nog niet kunnen produceren. Misschien wel iets voor Berichten en de website: een kookrubriek.
Kortom te veel om te bespreken en te weinig tijd. Er was ook nog de mogelijkheid van het ene naar het andere groepje te hoppen, maar daar is niet zoveel gebruik van gemaakt. Het luisteren naar elkaar en vertellen over je eigen ervaring, dat was het belangrijkste doel van de bijeenkomst en dat gebeurde dan ook enorm geanimeerd. Voor iedereen die nog informatie kwijt wil bieden onze onvolprezen "Berichten” en deze website alle mogelijkheden.