banner
Pagina in afdrukformaat
Wadvaarderstrofee
 

Toespraak door Soltwaters bij het terug overhandigen van de Wadvaarders Trofee tijdens de jaarvergadering in Zoutkamp, op 26.01.2002:

Liebe Wadvaarders, liebe Segelkameraden!

Ich hoffe, mit dieser Anrede sind auch alle Honoritäten erfaßt – von der holländischen Königin, soweit ich weiß: Großseglerbesitzerin, bis zum deutschen Bundespräsidenten, soweit ich weiß: Inselbesucher und Segler auf Langeoog.

Meinen Dank für Eure Verleihung der "Wadvaarders- Trophäe" an uns "Soltwaters" möchte ich versuchen, in Niederländisch zu fassen. Wenn der Versuch mißlingt, habt ihr- so hoffe ich – wenigstens etwas zu lachen.

 

 

Ik ga nu als eerst jullie trofee laten zien, die wij een beetje respectloos de " Watt- Pinoekel van de Nederlanders" hebben benoemd. Binnen het laatste jaar mochten wij deze trofee bewaren. Wij hebben deze tijd gebruikt om de trofee op te knappen. Zoals jullie ook kunnen zien is zij dus nu gelakt en iedere voormalige "eigenaar" is met een plakket op de trofee vereeuwigd. Maar er zijn nog andere reden voor mijn redevoering in het Nederlands. Ik wil namelijk even om jullie aandacht vragen. Zijn jullie eigenlijk ervan bewust hoe kenmerkend dit stuk hout voor "Wadvaarders" en "Soltwaters" en onze idealen is?

Dit stuk hout hebben jullie als symbool van de zandbank "Engelsman – Plaat" meegenomen, om het elk jaar aan diegene toe te kennen, die veel inzet voor de doelen van de wadvaarders heeft gebracht. Volgens mij gaat de betekenis ervan nog dieper. In dit stuk hout komt het bijzondere karakter (en de geschiedenis) van de waddenzee tot uitdrukking. Het bekijken van de "Wattpinoekel" roept een voorstelling in mij op: Dit stuk hout is door de mens in de waddenzee terechtgekomen. Het ziet er bewerkt uit en kan beschouwd worden als een teken en bewijs ervoor dat de mens hier bezig was. Misschien werd in dit specifieke geval de mens eens overwonnen door de machtige zee. Maar toch komt duidelijk naar voren dat hij hier aanwezig was. Wat mij betreft is dit stuk hout dus een symbool voor het recht, maar ook de verplichting, van de mens de waddenzee als zijn levensruimte te beschouwen en te vormen. Dat betekend verder wij dienen deze specifieke overeenstemming tussen mens, dier en natuur oprecht te houden en te beschermen.

Deze visie op het karakter van de waddenzee laat de bestaande overeenkomsten en verschillen tussen de doelen van de natuurbeschermers en onze doelen zien. Net zoals bij hen zijn ook onze activiteiten erop gericht dit landschap te beschermen, haar uniciteit te bewaren. Het verschil bestaat in het feit dat de natuurbeschermers op de ongerepte natuur doelen. Zij eisen natuurbescherming waarin geen ruimte voor de mens is. Wij daarentegen eisen een bescherming van de waddenzee, die beter met het begrip "cultuurbescherming" te omschrijven valt. Als ik het juist heb begrijpen, wordt de mens in onze visie niet buiten bestek gelaten. De mens hoort bij het systeem "waddenzee" en wordt dus in onze activiteiten en doelen ook betrokken.

Deze visie wordt ook van anderen gedeeld. Ik moet aan de vele Nederlandse schilders denken, die al sinds eeuwen de waddenzee graag als motief gebruiken. Op hun schilderijen komt steeds de nauwe samenhang tussen mens, dier en de waddenlandschap naar voren. Meestal ziet men de mens, wie in de omgang met zijn boot afhankelijk is van wind en water.

Ook vanuit een andere hoek krijgt ons werk ondersteuning. Ik krijg toevallig te horen dat de UNO de waddenzee tot een "wereldculturele erfgoed" wil maken. Zij leggen dus duidelijk ook de nadruk op de overeenstemming tussen mens, dier en natuur in dit landschap. Wij zouden hun voornemen ondersteunen, maar gelijktijdig geproberen op die manier voor ons eigen belangen op te komen.

Ter afsluiting van mijn verhaalwil ik vragen, om de trofee nog een keer mee naar huis te mogen nehmen. Wij willen zij in haar nieuwe opmaak graag aan de andere leden van "soltwaters" presenteren. Dit kan het makkelijkst op de jaarlijkse vergadering van de "Soltwaters", omdat wij dit jaar gelijktijdig ook ons 50 –jarige bestaan vieren. De vereniging "Soltwaters" werd namelijk 1951 in Groningen van een aantal Nederlanders en Duitsers gemeenschappelijk gesticht. Wij nodigen jullie allemaal naar ons grote verjaardagsfeest uit. Jullie zijn er van harte welkom!

Hartelijk bedankt voor jullie aandacht!

Ter informatie:: De Soltwaters’ jaarvergadering is op 2 februari in Leer Meer hierover vindt u op hun website www.soltwaters.de