De Vijf Eilanden Tocht
Van Jan Asselbergs
Wereldwijd is de wetenschap bezig met ons klimaat. Op een enkeling na maken die wetenschappers de kardinale fout ons klimaat te beschouwen met de menselijke maat in plaats van langs de geologische m
aatlat. Langs die lat gemeten zitten we vlak voor een nieuwe ijstijd, CO² of niet.
Met dat vooruitzicht in het verschiet is er weer werk aan de winkel voor de Wadvaarders. Immers, het temperatuurpiekje dat nu langs komt zorgt voor grootschalige smelt van landijs en dus verzoeting van de zee. En daar zitten kansen.
Zoeter zeewater maakt het schaatsbaar. Een schaatsbare Waddenzee licht dus in het verschiet. En daarop kan je maar beter voorbereid zijn.
Zo kwam ik op de gedachte van een Vijf Eilanden Tocht. Voor de uitwerking is nogal wat denkwerk en wadvaarders ervaring nodig, zodat we niet vroeg genoeg kunnen beginnen. In grote trekken zou het er als volgt uit kunnen zien.
Bij een doodtij met weinig wind en hoogwater in de avond en 15° tot 20° vorst ontstaat een goed berijdbare ijsvlakte, die bij vallend water de wantijen bedekt. In de geulen stromen de ijsplaten heen- en weer met het tij. Vertrek daarom ’s ochtends bij stil laagwater bij de Cocksdorp. Over het wantij, achter de geulen om oostwaarts kan dan Vlieland worden bereikt, met een eerste stop onder het dorp, een tocht van 16 mijl, snelle schaatsters doen dat in ruim een uur. Uiteraard is daar een koek-en-zopie en een stempelpost.
Van Vlieland naar Terschelling is andere koek. West van de Vliesloot langs naar het zuiden, om daar op een geschikte plek het Inschot over te steken naar het Lange Zand. Dat moet met hoog stilwater, omdat dan de schotsen in de geul stilliggen. Dat zijn flinke jongens, dus schotsje springend gaan we naar de overkant. Als we snel zijn halen we ook nog de oversteek bij het begin van de Pollendam en daarmee bereiken we de Ballastplaat. Van daar moeten we op soortgelijke wijze onze route bepalen naar de Terschellingse wal. Ook daar zijn we welkom bij een door vrijwilligers bemande post met victualiën.
U ziet, mooie lange rakken, afgewisseld met avontuurlijke oversteken liggen in ons verschiet. Wij passeren daarbij ook weer natuurgebieden die gemakshalve het gehele jaar verboden zijn. Uw bestuur gaat nu al nadenken over de argumenten om die gebieden bij ijsgang vrij te krijgen.
Van eiland naar eiland komen we uiteindelijk op Schier, waar het shantykoor paraat is om de inmiddels toch wat sleetse schaatsers een hart onder de riem te steken. Het laatste stukje naar de feestelijke finish te Noordpolderzijl is een makkie: 10 mijl zonder obstakels over het Pieterburenwad.
U ziet, er moet nog het nodige worden utgezocht, maar in eerste aanleg ziet het er erg aantrekkelijk uit. Het zou een prachtige en welkome tegenhanger voor de elf Stedentocht zijn, die daar minder druk van wordt.
Ik daag een ieder uit om mee te denken, want het komt er aan!