banner
Pagina in afdrukformaat
Art. 20 (voorheen: Art. 17) gebieden

Van het bestuur, november 2006

Wadvaarders gaan niet opnieuw in beroep over de Boschplaat

Nadat de Raad van State de minister van LNV terecht had gewezen omdat de Wadvaarders wel degelijk ontvankelijk zijn in hun bezwaar tegen een veel grotere afsluiting van de Boschplaat, heeft de minister opnieuw uitspraak gedaan over ons bezwaar. Zoals we al hebben bericht bleef dit een afwijzing. Nu stond weer de mogelijkheid open om tegen deze uitspraak inhoudelijk beroep aan te tekenen bij de Raad van State. In haar vergadering van 21 september heeft het bestuur in beginsel ook besloten dit te doen, omdat wij van mening zijn en blijven dat het besluit onvoldoende onderbouwd is. Maar tegelijk vonden we het belangrijk dat we de volgende dag overleg hadden met de directeur van LNV-Noord, Hendrik Oosterveld (in 2003 ontvanger van de Wadvaarders trofee). Dat was een goed gesprek, waarin LNV ook toezeggingen heeft gedaan namelijk:

Bij voornemens tot wijziging van afgesloten gebieden wordt de bijbehorende onderbouwing bijgevoegd (en dat is bij het overleg over de afsluitingen 2007 inmiddels ook gebeurd)
LNV wil een overleg met de provinsje Fryslân, SBB en de Wadvaarders beleggen, waarin ons voorstel om een wandelpad van Zuid naar Noord + een verbeterde voorlichting op de Boschplaat te realiseren besproken kan worden.

Bij het gesprek op 22 september werd ons ook duidelijk dat de positie van LNV anders is wanneer wij nog in een rechterlijke bezwaarprocedure tegen hen zitten. In dat geval kunnen zij geen inhoudelijke informatie verstrekken en niet ingaan op voorstellen zoals hierboven. We zouden zelf het liefst én de procedure voortzetten én het overleg open houden, maar dit kan dus niet samen.

We hebben een keuze gemaakt: Omdat we een groot belang hechten aan onze goede verstandhouding met LNV-Noord en goed overleg de laatste jaren met succes tot bijstellingen van het Waddenbeleid heeft geleid, heeft het bestuur daarom besloten het voorgenomen bezwaar bij de Raad van State niet door te zetten. Op 14 december volgt een gesprek tussen LNV, Staatsbosbeheer, de provinsje Fryslân en ons over de afsluiting van de Boschplaat.


Door Eilard Jacobs, Maarten Snel, Evert Jan de Kluizenaar, Berichten 63, oktober 2006

Dagboek van een bezwaarprocedure 2

Het vorige dagboek eindigde op 24 november 2005 (zie Berichten 60, januari 2006), maar het feuilleton is nog niet afgelopen dus daarom in deze Berichten het vervolg.

De laatste zaterdag in januari 2006
Jaarvergadering van de Wadvaarders. Natuurlijk blijft de bezwaarprocedure niet onbesproken. Om in de toekomst niet weer met een onaangename verrassing ('niet-ontvankelijk') geconfronteerd te worden, stelt de ledenvergadering de statutenwijziging formeel vast.

Maart 2006
We ontvangen van de Raad van State het verweerschrift van de minister van LNV, daar staat natuurlijk niets nieuws in.

Kaart van de Boschplaat



26 juni 2006

Hoorzitting van de Raad van State, Maarten en Evert Jan gaan naar Den Haag

Nadat we aan alle formaliteiten (bestuurlijke machtiging; identificatie; uitwisselen beroepsschriften) voldaan hebben, begint de zitting met informatieve vragen aan ons. De kaart van de Boschplaat komt op tafel; de Raadsleden hebben zich aardig ingewerkt in de materie. De vragen aan ons gaan vooral over onze werkelijke activiteiten; dat onze statuten daar niet geheel op aansluiten lijkt voor hen minder van belang. De scherpste vragen gaan in de richting van de LNV-advocaat. Hij moet op een gegeven moment zelfs toegeven dat de minister vermoedelijk ons bezwaar wel-ontvankelijk zou hebben verklaard als onze doelstelling in de statuten destijds reeds in de huidige versie verwoord geweest was. Verder blijkt van belang te zijn dat wij ons bezwaar hebben ingediend als organisatie en niet als privaat persoon.
Tevreden en met een licht positief voorgevoel verlaten wij het statige pand van de Raad van State. Over de rol van onze advocaat bij de voorbereiding zijn we ook uiterst content.

18 juli 2006
De Raad van State heeft beschikt op ons beroep. We worden in het gelijk gesteld, de minister had ons niet 'niet-ontvankelijk' mogen verklaren en moet alsnog ons bezwaar inhoudelijk behandelen. Hier zijn we natuurlijk blij mee en het levert ook de nodige aandacht van de pers op, zowel van enkele kranten als in het radioprogramma 'Vroege vogels' . De teneur van onze reactie is echter: leuk natuurlijk, maar we weten pas waar we aan toe zijn als de minister inhoudelijk reageert.

21 juli 2006
Maarten neemt contact op met Hendrik Oosterveld (LNV Noord) en stelt voor eerst nog eens te overleggen vóórdat de minister besluit over ons bezwaar. Die heeft daar wel oren naar.

23 augustus 2006
Groningen is Den Haag niet, dus: hoezo overleg.... Ergens in de Haagse burelen heeft een ambtenaar kennelijk de opdracht gekregen om het Wadvaarders varkentje eens even snel te wassen. Met voortvarendheid beschikt de minister in 7 pagina's op ons bezwaar. De uitkomst leek al bij voorbaat vast te staan, maar er moesten natuurlijk nog wel even argumenten bij. Resultaat: de minister verklaart ons bezwaar ongegrond.

De uitkomst staat vast

21 september 2006
Het bestuur van de Wadvaarders vergadert over hoe nu verder, maar ja dat is na de sluiting van de kopij voor deze Berichten. Dus: wordt vervolgd.......

 


Van Eilard Jacobs, spetember 2006

Bezwaar Boschplaat door de minister afgewezen

Op 23 augustus heeft de minster van LNV het bezwaar dat Wadvaarders op 26 januari 2005 hebben ingediend tegen de verdere afsluiting van de Boschplaat bij Terschelling, ongegrond verklaard.

Zoals bekend had de minister eerst Wadvaarders niet ontvankelijk verklaard, maar is daarvoor door de Raad van State teruggefloten. De beschikking die nu is opgesteld komt er op neer dat ons bezwaar wordt afgewezen. Voor alle 6 punten van ons bezwaar formuleert de minister passende kluiten, waarmee we het riet worden ingestuurd.

Tegen deze beschikking is wederom beroep mogelijk bij de Raad van State. Het bestuur beraad zich hierop.


Van Teun van Waart, juli 2006

Raad van State verklaart beroep gegrond

Zoals eerder gemeld heeft Wadvaarders bezwaar aangetekend tegen de afsluiting van een gedeelte van de Boschplaat. Dat bezwaar werd door LNV niet ontvankelijk verklaard: Wadvaarders was geen belanghebbende. Tegen die afwijzing door LNV heeft onze vereniging vervolgens beroep aangetekend bij de Raad van State. Op 18 juli 2006 heeft de Raad van State uitspraak gedaan.

Het beroep is gegrond en het besluit van LNV om het bezwaarschrift niet-ontvankelijk te verklaren is vernietigd. De volledige tekst van de uitspraak is op de website van de Raad van State te lezen.

Een voor onze vereniging dus positieve uitspraak, mede met het oog op toekomstige soortgelijke situaties. Maar voor de Boschplaat verandert er in eerste instantie niets. LNV is nu dus verplicht ons bezwaarschrift te behandelen. En wat dat betreft zijn we net zo ver als op de dag dat het werd ingediend, 22 februari 2005. Met alleen nu de zekerheid dat LNV een onderbouwd oordeel over het bezwaarschrift moet geven.

 


Namens het bestuur, M. Snel voorzitter, 26 juni 2006

Stand van zaken bezwaar en beroep tegen afsluiting Boschplaat

Met ingang van 2005 is een aaneengesloten deel van 9 kilometer van de Boschplaat van Terschelling afgesloten in de broedperiode. Dat is een aanzienlijke uitbreiding van de afsluiting die daarvóór gold. De vereniging Wadvaarders pleit voor een andere oplossing voor dat gebied en maakte dus bezwaar tegen die nieuwe afsluiting, maar LNV verklaarde dat bezwaarschrift niet-ontvankelijk. Want, aldus LNV: "De vereniging Wadvaarders houdt zich louter en alleen bezig met varen op de Waddenzee, zo staat het immers in hun statuten". Een inhoudelijke beoordeling van ons bezwaarschrift en van ons alternatieve voorstel heeft daardoor nog niet plaatsgevonden.

Tegen de niet-ontvankelijk-verklaring door LNV heeft het bestuur beroep aangetekend bij de Raad van State. Dat beroep diende maandag 26 juni jl. De pleitnota die wij in goed overleg met onze advocaat hebben opgesteld en ter plaatse hebben toegelicht staat hieronder integraal weergegeven.

Bij de behandeling bleek LNV zich vast te houden aan het feit dat onze statuten slechts spreken over "pleziervaart op de Wadden". Het feit dat dit een breder begrip inhoudt dan alleen het "varen op het water van de Waddenzee" vond bij de dames en heren Staatsraad wel enig gehoor, maar wat hun uitspraak gaat worden zal nog enige tijd op zich laten wachten. Gebleken is wel dat een wijziging van onze statuten, een aanpassing in de richting van wat wij al jaren in de praktijk brengen, in ons voordeel kan gaan werken bij volgende procedures. De nieuwe tekst van onze statuten luidt:
"De vereniging strekt zich ten doel de beoefening en de bevordering van vrije en verantwoorde recreatie op en vanaf schepen in het Waddengebied, zowel op het water, op droogvallende gedeelten als op het land."

Inmiddels hebben de Leeuwarder Courant en de Harlinger Courant een (kort) artikel gewijd aan de zitting bij de Raad van State.

Onze pleitnota luidt als volgt:

"De vereniging Wadvaarders heeft een bezwaarschrift ingediend bij het ministerie van LNV tegen de afsluiting van de Boschplaat op Terschelling over een lengte van 9 kilometer. Het ministerie van LNV heeft ons bezwaarschrift niet-ontvankelijk verklaard. Daardoor is op de inhoud van ons bezwaar niet ingegaan. Wij betreuren dat laatste zeer. Om daar alsnog aan toe te komen tekenden wij beroep aan bij de Raad van State tegen de niet-ontvankelijk-verklaring door LNV.
De reactie van LNV lezende, stelt het ministerie: "De vereniging Wadvaarders houdt zich louter bezig met varen op het Wad; zulks blijkt ook uit hun statuten".
In ons gesprek met LNV, ter toelichting op ons bezwaarschrift, en ook in onze beroepsgronden aan uw Afdeling hebben wij duidelijk gemaakt dat "pleziervaart op de Wadden" (onze statuten, onze doelstelling, artikel 3) een breder begrip is dan "varen op het water van de Waddenzee". Sinds jaar en dag richten wij ons op alles wat te maken heeft met varen, ankeren en droogvallen; inclusief het wandelen op de Waddenplaten of op een eiland, vanaf het drooggevallen schip. Dit alles is vervat in het brede begrip "pleziervaart op de Wadden".
Ons logo en onze vlag, daterend uit de beginperiode van onze vereniging, geven dat voortreffelijk weer.

In onze beroepsgronden (en eveneens in ons gesprek met LNV) hebben reeds wij aangegeven dat wij in onze dagelijkse praktijk beleidsmatig, bestuurlijk en praktiserend ons op het Wad bezig houden met veel meer dan varen op het water van de Waddenzee. Samengevat komt het hierop neer:

  • In onze dagelijkse praktijk houden wij ons bezig met varen, ankeren en droogvallen op het Wad; lopen vanaf een drooggevallen schip is van oudsher daarmee verbonden.
  • In onze dagelijkse praktijk houden wij ons niet alleen met bovenstaande bezig maar ook met bescherming van de natuur; wij slaan de brug tussen recreatie en natuurbescherming.
  • Al sinds jaren is er over deze zaken veelvuldig overleg met diverse instanties, ook met overheden waaronder het ministerie van LNV.
  • Het meest duidelijk werd dat in de "Afsprakennotitie Droogvallen" die op ons initiatief tot stand kwam (ondertekend medio 2003); de daarop gebaseerde Erecode wordt inmiddels bereed gedragen.
  • Voor natuurbeschermingsorganisaties zijn wij een relevante gesprekspartner; behalve uit diverse overleggen met deze organisaties moge dat blijken uit onze bijdrage aan hun publicatie "Het tij gekeerd" (2005).
  • Recentelijk leverden wij een bijdrage aan een bijeenkomst van Rijkswaterstaat over de handhaving van regels i.v.m. droogvallen en andere zaken.
  • Zeer onlangs werden wij uitgenodigd door de Raad voor de Wadden om te komen spreken over het begrip "verstoring".

Aan deze opsomming is nog wel een belangwekkende opmerking toe te voegen.

Toen de discussie over de vraag of het Waddengebied voor een benoeming tot Werelderfgoed genomineerd zou moeten worden (deze discussie woedde met name in 2005, soms zeer heftig), werden wij als vereniging nadrukkelijk in die discussie betrokken. En dat ging niet over het varen, maar over beleid ten aanzien van natuurbescherming en kleinschalig menselijk medegebruik in velerlei vormen. Daarmee werd onze positie als vereniging die zich op een breed terrein inzet voor "pleziervaart op het Wad" (in brede zin, dus) feitelijk erkend.

Mocht u zich afvragen wie degene was die ons bij die discussie meer en meer betrokken heeft: dat was het ministerie van LNV. Het komt ons navrant en onterecht voor, dat datzelfde ministerie van LNV nu beweert dat de vereniging Wadvaarders zich uitsluitend bezig zou houden met varen op het water van de Waddenzee.

Wij verzoeken u ons beroep gegrond te verklaren omdat het ministerie van LNV ons bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. Indien u vandaag ook een inhoudelijke bespreking van onze bezwaren wenst, dan zijn wij daartoe uiteraard gaarne bereid."



Door Eilard Jacobs, Evert Jan de Kluizenaar, Maarten Snel (Berichten 60, januari 2006)

Dagboek van een bezwaarprocedure

Begin februari 2005: bestuursvergadering
We constateren dat het verzoek van SBB (Staatsbosbeheer) om op de Boschplaat een aaneengesloten gebied van 9 km lengte tot een art. 17 gebied aan te wijzen is gehonoreerd. We besluiten dat we gebruik gaan maken van de formele bezwaarmogelijkheid die de wet biedt om dit te voorkomen.

Februari: voorbereidingen
Er moet nog wel wat gebeuren voordat we bezwaar kunnen maken. Eerst de formele aankondiging in de Staatscourant opsporen en nagaan tot wanneer de bezwaartermijn loopt. Vervolgens juridisch advies inwinnen, zowel via onze bestaande contacten als bij een professionele advocaat.

22 februari 2005: bezwaarschrift
We sturen het bezwaarschrift naar het ministerie van LNV.

Eind Februari: niet ontvankelijk
Het bestuur ontvangt een reactie van het ministerie, het bezwaarschrift wordt als niet ontvankelijk beschouwd tenzij wij kunnen aantonen als vereniging het belang van Wadvaarders te vertegenwoordigen. Statuten worden opgestuurd. Voor de zekerheid maakt Eilard op persoonlijke titel hetzelfde bezwaar (de termijn is nog net niet verstreken).

18 mei 2005: uitspraak Raad van State
Op 18 mei doet de Raad van State uitspraak in een bezwaarprocedure die twee wadlopers hebben aangespannen n.a.v. de aanwijzing van een artikel 17 gebied op 14 januari 2004. Zij voeren aan dat zij altijd al in dit gebied kwamen. De uitspraak van de Raad van State is kort gezegd (conform eerdere beschikkingen in deze zaak): "het simpele feit dat zij gebruik maakten van dit gebied betekent nog niet dat zij belanghebbende zijn. Dus de bezwaarhebbenden zijn niet ontvankelijk." We zien onze kansen slinken.

Mei 2005 verweerschrift:
In overleg met onze advocaat stellen we ons verweerschrift op. Maarten en Evert Jan steken er heel wat uurtjes in. Een stuk van vier kantjes, want je moet er zo veel mogelijk bijhalen schijnt het. We vergeten niet te vermelden dat we enkele jaren geleden ook al eens bezwaar hebben gemaakt tegen de afsluiting bij Simonszand en dat we toen in elk geval wel ontvankelijk waren.


8 juni: hoorzitting Den Haag
Een stuk dichter bij het Scheveningse strand dan bij het Wad, verschijnen Maarten, Evert Jan en Eilard om gehoord te worden over het bezwaar (zowel van de vereniging als het individuele bezwaar van Eilard). De voorzitter van de bezwaarcommissie, ondersteund door een secretaris, neemt in elk geval goed de tijd om onze overwegingen aan te horen en stelt de gedegen papieren voorbereiding zeker op prijs. Hij verbaast zich erover dat SBB Terschelling heeft aangegeven dat de bordjes worden weggehaald zodra dat kan: "De minister wijst een gebied aan, dat kan dan toch niet zomaar lokaal veranderd worden".

De meest kritische vragen gaan over het belang dat we vertegenwoordigen. In onze statuten staat "vrij en verantwoord varen", wat heeft dat nu te maken met een afgesloten gebied op het land? wil hij weten. We leggen uit hoe Wadvaren er aan toegaat en dat droogvallen daarbij hoort. Maar is hij overtuigd? Niet geheel gerust starten we de lange weg naar huis.


31 augustus 2005: Eilard niet ontvankelijk
Eilard ontvangt een formele reactie op zijn individuele bezwaar, de uitspraak is volgens verwachting na uitspraak van de Raad van State: niet ontvankelijk.

9 september 2005: ook Wadvaarders niet ontvankelijk
Ook als vereniging ontvangen we de uitspraak: de vereniging Wadvaarders kan niet worden aangemerkt als belanghebbende in de zin van artikel 1:2 Awb! (Algemene wet bestuursrecht)

14 oktober 2005: beroep aangetekend bij de Raad van State.
We overleggen met onze jurist, hij adviseert ons bezwaar te maken. Niet zozeer omdat we zo een grote kans hebben op succes, maar ook omdat je er weinig bij te verliezen hebt. En dus richten we ons tot de Raad van State.

9 November 2005
Bij een bezwaar hoort een verweerschrift, waarvoor we na aantekening van ons bezwaar gelukkig nog even de tijd hebben. Dat verweerschrift richt zich nu uitsluitend op het "niet ontvankelijk verklaren" niet op de inhoud van onze bezwaren als zodanig. Dat komt pas aan bod als we wel ontvankelijk zijn verklaard. Onze belangrijkste overweging is dat uit onze activiteiten overduidelijk blijkt dat we ons met veel meer bezighouden dan alleen varen (in de engste zin van het woord) op het Wad, maar ook (juist met droogvallen, etc). Daarnaast halen we aan dat we in 1999 ook een keer beroep hebben aangetekend. Toen tegen de afsluiting van Simonszand. Onze overwegingen werden toen afgewezen, maar we waren wél ontvankelijk. Dus waarom in 1999 wel ontvankelijk en nu niet meer?

24 november 2005
Bij de bezwaarprocedure bleek dat uit onze statuten voor de leek niet duidelijk is dat we ons niet alleen bezighouden met verantwoord varen maar ook met verantwoord droogvallen. Het bestuur besluit daarom de ledenvergadering te vragen de statuten te wijzigen. Alle leden hebben begin december de uitnodiging voor de extra ledenvergadering ontvangen.

Op de Ledenvergadering 28 januari kan er een besluit genomen worden over de statuten wijziging. Afhankelijk daarvan kan de bezwaarprocedure worden vervolgd in 2006.

 


Teun van Waart, december 2005

Gesloten gebied bezuiden Rottumeroog en -plaat wordt niet groter door

In de pers en op de radio verschenen eind november berichten dat het gesloten gebied bezuiden Rottumeroog en Rottumerplaat groter zou worden.
Het Dagblad van het Noorden schreef bijvoorbeeld:

Stuk van de Wadden gaat op slot

Een klein deel van de Waddenzee, 3%, gaat op slot voor vissers en recreanten.  Het ministerie van landbouw heeft dit gebied aangewezen ten zuiden van Rottumerplaat en Rottumeroog. In het gebied van 7250 hectare moet de natuur volledig haar gang kunnen gaan. Met behulp van gegevens uit het afgesloten deel kan zo de natuurontwikkeling in andere delen van het waddengebied worden vergeleken.

Navraag bij LNV heeft het volgende duidelijk gemaakt.

Het gesloten gebied wordt iets naar het zuiden uitgebreid. Dit heeft nauwelijks invloed op de vaar- en droogvalmogelijkheden in dat gebied.
Deze uitbreiding staat echter los van bovengenoemd gebied, het zgn. referentiegebied. Dit referentiegebied is groter dan het gesloten gebied. In dit referentiegebied komen wél een aantal beperkingen, met name voor de visserij. Bodemberoerende activiteiten en het rapen van schelpdieren zijn in de toekomst niet meer toegestaan. Maar zolang u dat niet doet mag u er wel varen en droogvallen.

Als u het precies wil nalezen: De tekst uit de Staatscourant vertelt u alles...

 



Bestuur is bezorgd over verstoringen bij Engelsmanplaat. (6/2005)

Van de bemanning van de MS Krukel, het schip dat in dit deel van de Waddenzee waakt over de natuur, ontvingen wij onderstaand bericht:

Evenals voorgaande jaren zijn er in het gebied omgeving Engelsmanplaat enige gebieden gesloten. Dit betreft een zeehondenrustplaats nabij de Holwerderbalg en een klein gebiedje op het Oostelijkste Rif noord van de Engelsmanplaat. Dit laatste betreft een broedgebied voor voornamelijk sterns. Zowel van de noordse- als de dwergstern en de scholekster zijn er dit voorjaar nesten met eieren waargenomen. De nesten van de noordse stern zijn vermoedelijk verlaten doordat de harde noordenwind die de nesten met eieren onder het schuim, vanaf de zee afkomstig, liet verdwijnen. Momenteel zitten er nog enige paartjes dwergsterns te broeden. In de weken 24 en 25 zijn er nogal wat verstoringen in het gebied geweest.

Hieronder een opsomming:

  • 7 juni Schip (klein) ten anker binnen gesloten art. 17 NBW-gebied Holwerderbalg. Enige tientallen zeehonden te water.
  • 18 juni Eén persoon, afkomstig van klein schip, gaat lopend naar de zeehondenrustplaatsen in het gesloten gebied Holwerderbalg. Resultaat dat tientallen zeehonden te water gaan. Let wel dat de meeste zeehonden nu zijn geboren en dat verstoring in deze periode zorgt voor huilers.
  • 18 juni is geconstateerd dat vanaf een in het Smeriggat ten anker liggend scheepje, tijdens de hoogwaterperiode, een opvarende met een loslopende hond het oostelijke Rif opgaat. Zowel die persoon als de rondrennende en jagende hond lopen dwars door het, middels borden, gesloten gedeelte van het Rif. Onder de daar aanwezige hoogwatervluchtplaatsen is een enorme verstoring. Tevens is er een grote verstoring onder zich daar vestigende en broedende dwergsterns. (rode lijst soort)
  • Op 22 juni is geconstateerd dat het aantal broedende dwergsterns is afgenomen. Het is wel mogelijk dat de hierboven beschreven verstoring, omdat de sterns zich rond 18 juni juist aan het vestigen waren en dan zeer gevoelig zijn, de oorzaak is van die afname.
  • 20 juni 2 personen, afkomstig vanaf motorbootje, zijn met loslopende hond zowel op de Engelsmanplaat als het Rif geweest.
  • 22 juni Vanaf drooggevallen platbodem 4 loslopende rondrennende honden op de plaat. Platbodem voert vlag vereniging "Wadvaarders" (naam platbodem bekend). In de nabijheid ligt een tweede platbodem welke tevens een genoemde vlag voert. Rondom de schepen geen foeragerende vogel meer te bekennen.

Ms "Krukel"
Dir. Reg. Zaken Noord.

Uiteraard zijn wij erg verontrust over dit signaal, natuurlijk óók omdat er kennelijk leden zijn die zich zo gedragen. Het lijkt erop dat sommige vaarders zo aan het begin van het seizoen vergeten zijn dat we in een waardevol natuurgebied recreëren. Ook lijkt de Erecode bij hen alweer vergeten. We hebben de Krukel bedankt voor hun informatie en gelijk gevraagd naar de overige waarnemingen, want hopelijk ging er ook veel goed. Het is echter duidelijk dat het nieuwe seizoen nieuwe alertheid vraagt. Onze oproep is dan ook "Ken de Erecode en houd je daaraan". Ziet u incidenten zoals hierboven beschreven probeert u dan - als dit op een verantwoorde manier kan - de verstoorders te wijzen op wat zij aanrichten. U kunt ook het incident via de marifoon melden aan de verkeerspost of -centrale. De kans is groot dat verstoorders zelf of mensen bij hen in de buurt het dan ook horen. Laten we er met z'n allen aan werken dat het bij deze incidenten blijft en dat we ook veel goed gedrag mogen waarnemen.

Het bestuur van de vereniging de Wadvaarders


Maart 2005

Vereniging Wadvaarders dient bezwaar in tegen groot gesloten gebied op Boschplaat

De Vereniging Wadvaarders verzet zich tegen de afsluiting van een groot aaneengesloten gebied aan de Oostpunt van Terschelling. Staatsbosbeheer heeft hier een terrein van 9 km. lengte (Boschplaat, Koffieboonenplaat) afgesloten op grond van artikel 17 van de Natuurbeschermingswet. Op de kaart zien we dat straks waarschijnlijk terug als een groot gebied dat afgesloten is met "groene hekjes". De motivering van deze afsluiting vinden wij onduidelijk, de wijze waarop de afsluiting aan de overlegpartners is gepresenteerd is absoluut onder de maat. Tegen deze afsluiting zijn wij een officiele bezwaarschriftprocedure begonnen.



Het nieuwe gesloten gebied koppelt de twee kleinere, reeds bestaande gebieden tot een doorlopend gesloten gebied van 9 km lengte.